وضعیت نامناسب آب در کلان‌شهر شیراز، با قطعی‌های مکرر و وعده‌های تکراری مسئولان برای برطرف کردن مشکلات، ادامه دارد.

 به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ریواس جنوب، سریال برنامه‌های بلند مدت و کوتاه مدت مسئولان برای رفع مشکلاتی همچون کمبود، قطعی‌های مکرر و نیز کیفیت پایین آب؛ همچنان تیتر خبرهای رسانه‌ها می‌شود، اما این وعده‌ها به ویژه در مناطق جنوبی تاکنون رنگ عملی به خود ندیده است.

بر پایه این گزارش، دو سال پیش، در تیر ماه 1400 وضعیت قرمز تامین آب شهر شیراز اعلام شد؛ 570 لیتر در ثانیه کمبود آب وجود داشت و کاهش شدید بارندگی‌ها سبب کم شدن منابع آب زیرزمینی شده بود، تا آنجا که شهر شیراز و آبفا را با تنش آبی روبه‌رو کرد.

تیرماه 1401 که قطعی 72 ساعته آب بدون اطلاع قبلی به مردم در مناطق جنوبی و شرق شیراز که باعث شد شهروندان با تانکر آب مورد نیاز خود را تامین کنند، «بهمن بهروزی» مدیر عامل آبفا اعلام کرده بود که به طور متوسط سالانه 27 هزار مشترک جدید به محدوده تحت مسئولیت آبفا اضافه می‌شود. او با وعده‌ی برنامه‌های بلند مدت و کوتاه مدت برای تامین آب؛ اجرای خط دوم سد درودزن را یکی از راه‌های حل این مشکل عنوان کرد و خبر از تامین آب از استان‌های همجوار و حتی شیرین کردن آب دریا داده بود.

6 تا 7 خرداد 1402 قطعی آب در سال جدید نیز آغاز شد و آب در خیابان‌های پائیز، سراج، شاه‌قلی بیگی، باهنر، امام خمینی(ره) و شهرک‌های رضوان، والفجر، احمدآباد و… به دلیل تعمیرات قطع شد.

16 خرداد  نیز با قطعی آب در صدرا، آبفا از شهروندان درخواست کرد که برای جلوگیری از مواجهه با مشکل به تمهیدات لازم بیاندیشند!

18 خرداد 1402 قطعی‌های مکرر آب باز هم ادامه یافت و در جنوب و شرق شیراز باعث گلایه و نارضایتی مردم شد؛ مدیرعامل آبفا دلیل قطعی را پوسیدگی خط اول آبرسانی دانست و در برخی مناطق دیگر پایین آمدن سطح مخزن را دلیل قطعی آب عنوان کرد.

بار دیگر در 10 تیر 1402 آب در برخی شهرک‌ها و خیابان‌های شیراز قطع شد و متولیان آب و فاضلاب شهر، علت را این بار حادثه در خط آبرسانی در محدوده سد درود زن، خالی شدن کل شبکه توزیع آب و تعمیر ۲۷ ساعته آن اعلام کردند.

البته در این میان بهروزی اعلام کرد که «رفع این مشکل مربوط به سازمان آب منطقه‌ای استان فارس است و خارج از وظایف آبفا است».

در قسمت‌های اخیر سریال تمام نشدنی قطعی‌های آب در شیراز؛ تا 18 تیر 1402، 4 روز قطعی و افت فشار آب در بلوار امیرکبیر خیابان آفتاب، شهرک میانرود، بلوار باهنر جنوبی و خیابان‌های اطراف باغ جنت، سبب شد شهروندان با مشکلات زیادی مواجه شوند.

اما راه حل این مشکل هم یکی از همان همیشگی‌ها بود؛ آب‌رسانی با تانکر برای مناطقی که با قطعی آب روبه‌رو شده‌اند.

هرچند پیش از این همیشگی، اولین چیزی که در وضعیت‌های قرمزِ آبی به ذهن مسئولان می‌رسد، تکیه بر فرهنگ صرفه‌جویی و در واقع تمنا برای کاهش مصرف آب و مصرف بهینه از سوی مردم است؛ فرهنگ‌سازی که حالا رنگ و بوی تهدید هم به خود گرفته و در صورت عدم رعایت، ابتدا اخطار و سپس قطع انشعاب آب گریبان‌گیر شهروندان خواهد شد.

به هر حال، آنچه همچنان خودنمایی می‌کند، تداوم مشکل کمبود و کیفیت آب و آب‌رسانی در کلان شهر شیراز است که راهکار آن صرفاً فرهنگ‌سازی و مصرف بهینه از سوی شهروندان نیست؛ چه آنکه مشکل افت فشار و کمبود آب در شیراز و استان فارس با پروژه‌های آب‌رسانی دولت در 2 سال اخیر هم قابل حل نخواهد بود.

پایان/ سحر علی‌پور تنگسیری